توی مطلب قبلی سه تا نظر بود که منو یه جورایی ... برد به ۵ سال پیش و دلتنگم کرد٬ به یاد دوران خوش آنروزها ...

به دیدارم بیا هر شب .. دراین تنهایی تنها و تاریکم

دلم تنگ است ...

بیا ای روشن٬ ای روشن تر از لبخند ... شبم را روز کن٬ به زیر سر پوش سیاهی ها

دلم تنگ است ...

به دیدارم بیا هر شب .. دراین تنهایی تاریک

دلم تنگ است ...

دلم تنگ است ...

بیا ای روشن دیروز ... که تاریکم ... که خاموشم ... که غمگینم ... دلم تنگ است ... دلم تنگ است ...

به یاد تمام کسانی که این شعر عصاره ی وجود پاک و بی آلایششان است که سروده ای خاکستری از خاطرات و دلتنگی های آنروزهاست (حسین٬علی٬جمشید٬افشین٬بهمن٬رابرت٬استیو٬مایکل٬شیوا٬ندا٬مریم٬مهستا٬مینو٬ماریا٬سوزان و الیزابت(بتی))

پیوند زناشویی دوستان خوبم٬ رابرت مکلاون و شیوا دبیراشرافی را هم به تمام دوستام تبریک میگم